Nog steeds is het voor een aantal jongens 's morgens (te) koud. Op de ochtend van 2 maart wordt voorafgaand aan de webstrijd een rondootje gespeeld en de keeper ingeschoten. De opstelling is doorgenomen en iedereen weet zijn positie en wat hem te doen staat. Als de scheids fluit voor het begin van de eerste helft, blijkt dat de de benen toch nog wat verstijft zijn en komt DSS meteen al in de eerste minuut erg dicht bij het doel van Miro. Met enig forrtuin gaat de bal er niet in, maar helaas dat is van korte duur. DSS blijft de wakkere partij en scoort een eerste goal uit een rommeltje voor de keeper. Meteen is dat ook het moment waarop de OG-ers wakker zijn geschut. De aftrap wordt genomen en de eerste mooie combinaties tussen Joey en Lars worden gemaakt. Kay heeft het lastig, want links voor is niet zijn plek. Maar nu Oscar er niet meer is moeten we gaan bekijken wie de linker flank het beste kan bespelen. Ik heb gekozen om Kay op deze plek te laten starten, de corners van links zijn al langer door hem genomen en dus maar eens kijken hoe het gaat. Sven rechtsachter, Nathan iets voor hem in het centrum en Jordi linksachter is een stevige linie. Max heeft een vrije rol op het midden veld en kan als stoorzender iedreen op de huis zitten. OG ziet kans om in de eerste helft het wedstrijd beeld te draaien, meerdere mooie aanvallen met een scherpe spitsen positie van Lars. Het kon niet uitblijven de gelijkmaker zit er in. Nu doorgaan moedigen we de jongens aan. Kay uit positie op de middenvoor positie blijven hangen krijgt met wat geluk de bal voor zijn voeten en twijfelt niet. Met een goed schot passert hij de doelman van de tegenpartij. Mooi want het is bijna de rust en zonder wissles kan je zien dat niet alle spelers top fit zijn. De "Winterslaap" zit nog wat in de benen en ritme van traqinen moet weer komen. Tussen de beiden helften heb ik even de tijd om de jngens wat aanwijzingen te geven, maar vooral ook complimenten voor het spel en de inzet. Ook heeft iedereen kunnen zien dat DSS leunt op twee sterke spelers. Deze strak en kort verdedigen is noodzaak. Ik druk iedereen op het hart dat we daarmee de winst kunnen halen. NA het fluitsgnaal starten we weer sterk, maar moeten toezien dat ook DSS de rust heeft gebruikt om wat puntjes op de i te zetten. Ze maken meer en slimmer gebruik van hun sterke spelers en het kon niet uitblijven en we moesten de gelijkmaker incasseren. Nu komt het er op aan, kunnen we zonder wissels stand houden? We keren de aanhoudende aanvallen dapper, maar dan een hard afstandsschot op doe. Miro zet zijn vuisten tegen de bal, maar het mag niet baten, met bal en al gaat hij over de doellijn en kijken we tegen een achterstand aan. Sven laat zien dat hij het er niet bij wil laten zitten en gaat er extra hard tegen aan. Nathan en Jordi gaan beurtlings mee naar voren en hopen de aansluiting te kunnen forceren. Lars heeft laten zien dat hij een spits is en zorgt voor spannende momenten voor het doel. Jpey en steeds meer ook Max laten zien dat techniek en een mannetje passeren ook een kunst is. Kay inmiddels spelend vanaf rechts komt beter uit de voeten en dat is ook winst. We hebben langs de lijn een hoop geleerd en veel mooi voetbal gezien. Nu maar zoregen datwe tijdens de trainingen verder werken aan onze kracht, het combinatie voetbal en een sterke verdediging. Lars zal als vooruit geschoven spits meer aangespeeld moeten gaan worden, dan volgen de doelpunten vanzelf. Al met al was het een mooie ochtend en werden er nog penalties genomen. Hier kon Miro laten zien wat hij waard is en de veldspelers hun gram (toch nog scoren) halen, wat vaak lukte. Goed gedaan team, de volgende wedstrijd gaan we verder en ik ben zeker dat het de komende wedstrijden steeds beter zal gaan. Groet, Michiel

Zaterdagochtend kon er na een lange pauze eindelijk weer gespeeld worden door ons team. Met Branco als aanvoerder in zijn laatste wedstrijd voor OG begonnen we goed aan de eerste helft. Een aantal mooie combinaties in soms winters weer zorgde voor een knappe voorsprong met de rust. 3-2 was de stand toen we van speelgeldt wisselde en Marco de puntjes nog even op de i zette, zie foto. Onze tegenstander DEM, liet het er niet bij zitten en met nieuwe energie begonnen beide teams aan het vervolg. E5 sluitte de eerste competitie helft af met een prachtige tweede plaats en dus promoveerde we naar één klasse hoger. Dat was nog wennen, want DEM beschikte over meer reserve en maakte het ons zo lastig dat de wedstrijd kantelde en het al snel 3-3 gelijk werd. Met aansluitend twee snelle doelpunten stonden we tegen een achterstand aan te kijken, die we ook met een fraai tegendoelpunt van Kay, loeihard schot, niet meer eisten in te lopen. Zo was het resultaat uiteindelijk 4-7 en konden we in de kleedkamer de jongens bedanken voor hun harde werken en bij vlagen mooie spel. Branco trakteerde de groep op snoep en chips en mooie woorden werden naar hem gesproken, een traantje meende ik hier en daar te zien. Maar misschien was dat nog van de kou. De komende tijd gaan we uiteraard als trainers en coach zorgen dat we verder gaan met het nog beter maken van dit leuke team. Als iedereen zijn schouders er onder blijft zetten hebben we nog een paar mooie maanden voor de boeg. Succes mannen. Tot woensdag en groet, Michiel

Afgelopen zaterdag mocht de E5 aantreden bij en tegen EDO.
Het was weer vroeg. Om 9.00 uur floot de scheidsrechter voor het begin van de wedstrijd.
We hadden er veel zin in en ondanks dat het ook langs de kant waterkoud was het spel weer bijzonder hartverwarmend.
Dat waren we ook wel aan onze stand verplicht. OG stond een stuk hoger dan EDO.

In de eerste minuten was het aan beide kanten aftasten waar elkaars sterke en minder goede kanten zaten. Na ongeveer 10 minuten was OG er uit. Met flitsende combinaties wisten ze door de defensie van EDO te breken.
Het was dan ook niet verbazingwekkend dat uitgerekend de topscorer van OG de 1-0 wist te maken. Lars maakte een mooie draai met de bal en scoorde met een goed schot.

EDO wist wat ze moesten doen en met behulp van hun sterke spits wisten ze vaak op de speelhelft van OG te komen. De verdediging met Nathan, Jordy en Sven stond echter zijn mannetje. Zelfs zo goed dat Miro het niet erg druk had.

OG wist nu hoe ze EDO moesten aanpakken en met mooie combinaties en goede loopacties werd EDO langzaam zwakker. Er was geen houden aan: OG bleef komen en jawel, scoren.
In de eerste helft scoorden Kay (3x) Lars (2x) en Joey (1x).

In de rust kregen de spelers de nodige tips van Marco en met een drankje en de nieuwe kreet:
“pinnen, pinnen, pinnen, wij gaan lekker winnen” begonnen we aan de tweede helft.

In de tweede helft kreeg OG veel kansen en hadden ook Max en Oscar een kans om te scoren.
Het spel golfde heen en weer en de zijkanten werden goed benut, maar OG wist het doel niet meer te vinden. Sterker nog, EDO wist, 2 minuten voor tijd, de verkleumde Miro helaas nog te passeren.

De eindstand werd 6-1 voor OG en als we zo doorgaan gaan er nog mooie dingen gebeuren.

Het is zaterdag 10 november. De dag van de waarheid. Op het programma staat de topper Onze Gezellen E5 - DSS E12M op het programma. En de meiden van DSS hebben 5 wedstrijden gespeeld en 5 gewonnen, met de indrukwekkende cijfers van 39 doelpunten voor en slechts 3 tegen.
Het lijkt er dus op dat de verdediging moeilijk te passeren is, laat staan dat ze te verslaan zijn.

De jongens hadden er in ieder geval heel veel zin in en ze waren toch iets meer gespannen dan normaal.
Onze spionnen hadden voor de wedstrijd de tegenstander al geanalyseerd en de gevaarlijkste speler er uit gepikt. Nathan en Sven kregen daarom de opdracht mee om als een "plakbandje" te spelen.

De wedstrijd begon en het werd al snel duidelijk dat de wedstrijd zich zou afspelen op het middenveld. De meiden waren snel en sterk ( en bijna allemaal een kop groter), maar door het goede positiespel van onze jongens, hadden ze weining kans. De doelman - en vrouw hadden de eerste helft weining te doen. OG had een paar kleine kansen en DSS 1 grotere kans, een schot van afstand die op miraculeuze wijze door Nathan op de lat gekopt werd. Tijdens de eerste helft werd er nog een hele gevaarlijke dame ontdenkt aan de linkerkant. En dus kregen eerst Max en later Lars ook de opdracht om als een "plakbandje" te gaan spelen.

0-0 bij rust en je merkte dat de tegenstander dat niet gewend was. Ze gingen dingen zoeken, waardoor het niet lekker liep. Bijvoorbeeld dat de bal te licht zou zijn......

De 2e helft, eigenlijk het zelfde beeld als de eerste helft. Tot dat we halver wege de 2e helft een corner mee kregen. Branco bracht de bal geweldig voor en de kleinste man die er in het strafschopgebied stond, Lars, schoot de bal tegen het net, 1-0!!!!!!!

En toen werd het moeilijk. Natuurlijk moesten we er eerst voor zorgen dat we de koppies er bij hielden, want iedereen was nog vol van het doelpunt. En dat bleek ook wel, want DSS kreeg meteen vanaf de aftrap een kans(je). Maar Miro was alert. Vanaf dit moment was duidelijk waarfom deze meiden nog niets hadden verloren, want ze begonnen nu echt te voetballen. De taak van OG was nu tegenhouden. Sporadisch kwamen we er nog uit.
De laatste 5 minuten waren echt gekkenhuis. Met 8 man vol in de verdediging. En met nog 3 corners tegen. Zelfs de coach kon niet meer rustig langs de zijlijn blijven staan. Ook het publiek werd helemaal gek. Na weer een goede redding van Miro of een afgeslagen aanval, gingen de handen op elkaar. Eindelijk, eindelijk was het zover, de scheidsrechter floot af. Gejuich barste los. Het onverslaanbare geachte DSS was geklopt, 1-0!!!!!

Wat hebben de jongens hard gewerkt en goed gevoetbald. En het mooie was, niemand verzaakte en niemand stak er boven uit. Het was een team. Er werd gecoacht en geluisterd naar elkaar, ze waren top!

De aankomende tegenstanders zijn gewaarschuwd!!!!!!!!!!!

De stemming bij de jongens van de E5 zit er goed in. En terecht. Want de jongens gaan als een trein! Vorige week werd er nog simpel met 6-0 gewonnen bij de Kennemers. En even dacht ik dat de mooie uitslag tot stand kwam, omdat de jongens een zakje chips was beloofd als we geen tegendoelpunt zouden krijgen. Maar niets is minder waar, zo blijkt vandaag.
Maar eerst moet er nog getraind worden. En hoe wel er een aantal jongens waren die geveld waren door de negen-jaars prik, was er toch goed getraind. En dat geldt eigenlijk voor de trainingen van de afgelopen weken. Soms is het moeilijk om de aandacht van de jongens er bij te houden, maar als ze eenmaal bezig zijn, pikken ze de oefenstof goed op en dat zie je terug in de wedstrijden!
En dan komen we vanzelf weer terug op de wedstrijd van vandaag. IJmuiden E2 was de tegenstander. En volgens hun trainer hadden ze pas 1 keer verloren in het afgelopen half jaar. Dat voorspeldt dus een moeilijke wedstrijd. En zeker als je weet dat onze spits Joey er vandaag niet bij kon zijn. Toch besloten we om in dezelfde opstelling te spelen zoals we gewend zijn en iedereen speelt dus op zijn eigen vaste plek. We speelde dus op z’n Spaans, zonder echte spits.
De jongens waren tot op het bot gemotiveerd, want ze wilde de 2e plaats vast houden. En dat was goed te zien. Meteen vanaf het begin zaten ze er boven op. Vroeg storen, de tegenstander niet laten schieten en bij balbezit vrij lopen en overspelen. En na een paar minuten resulteerde dit al in een doelpunt. Jordy, die was doorgeschoven naar het middenveld, kreeg de bal voor zijn voeten en schoot hard op doel. Weliswaar met enig geluk (bal werd van richting veranderd) verdween de bal in het doel, 0-1!
Daarna ging de wedstrijd heen en weer met kansen over en weer. Maar gelukkig hebben we Miro die oa met een mooi duik de bal uit zijn doel hield. Maar ook de verdedigers Sven, Nathan en Jordy zorgde samen met middenvelders Kay en Max dat het doel schoon bleef. En toen liet Lars zien dat hij niet alleen op het middenveld zijn mannetje staat, maar ook voor in. Want na 2 assists van Kay op Lars, stond het 0-3! En dat is lekker rusten.
In de 2e helft bleef het spannend. Sven die vanaf rechts de ballen op Branco speelde, die daardoor een aantal keren gevaarlijk kon worden. Of aan de andere kant waar Jordy het zelfde deed op Oscar, die een paar keer de ballen goed voor gaf.
Toch wist IJmuiden bijna te scoren. De bal rolde al richting de doellijn, Miro leek geklopt, maar gelukkig stond Max op de juiste plaats en haalde de bal van de doellijn!
Uiteindelijk werd er in de 2e helft niet gescoord en wonnen de jongens met 3-0! En nu al ruim 100 minuten zonder tegendoelpunt, terwijl in die zelfde tijd wij al 9 goals maken. Toppers.
Op naar de volgende tegenstander……

Een nieuw seizoen, een nieuwe competitie, een “nieuw” team, nieuwe shirts, een nieuwe (extra) trainer, nieuwe posities….het is altijd weer spannend.
Het team is tov vorig seizoen bij elkaar gebleven, met als enig verschil dat Jordy de verdediging komt versterken.
Maar ook de posities op veld zijn op sommige plekken gewijzigd. Zo kan door de komst van Jordy, Nathan nu vlak voor de verdediging spelen, speelt Jordy linksachter en Sven op zijn oude plek, rechtsachter. Op het middenveld zullen Kay, Lars en Max de aanvallers van ballen moeten voorzien. Maar ook voor is het veranderd. Joey is nu onze centrumspits, Oscar linksvoor en Branco rechtsvoor. En dat betekend natuurlijk niet dat de jongens vast geroest staan op die plek, want mede door de wissels, zijn positiewisselingen op veld noodzakelijk. En dat hebben ze de eerste wedstrijd van het seizoen heel goed opgepakt! Zo wisslede Branco moeiteloos naar de plek van Nathan, schoof Nathan met gemak naar achteren en was Lars zowel links als rechts te vinden. En natuurlijk was het af en toe ook nog zoeken naar de juiste plek, maar door elkaar onderling te coachen, kwam het toch goed. En hoe?

De wedstrijd tegen Bloemendaal begon rustig. Een beetje zoeken en aftasten. Maar op het moment dat iedereen was gewend, begon het te lopen. Het combinatievoetbal wat we vorig seizoen uit de F2 hebben kennen, was ook nu weer goed te zien. Maar een individuele actie op links van Oscar zorgde voor de 1-0. En ook de 2-0 kwam van de linkervoet van Oscar. Bloemendaal had op dit moment niets in te brengen. Lars schoot hard de 3-0 binnen. En vlak voor rust was duidelijk te zien dat de jongens het elkaar ook gunnen. Lars was in het midden helemaal vrij gespeeld en liep alleen op het doel af. Naast hem liep Joey met hem mee. Lars was niet zelfzuchtig en speelde de bal rustig naar links, buiten het bereik van de keeper, maar precies in de voeten van Joey, 4-0!
Na rust leek het even iets moeilijker te gaan. Toch wist Lars ook nu te scoren en zette zo de 5-0 op het bord. Toen vond Bloemendaal het genoeg. Ze gingen vol in de aanval en onze verdediging kwam onder druk te staan. Eerst met wat geluk (schoten net naast en op de paal) en een geweldige redding van Miro, hielden we de 0 vast. Maar in een scrimmage wist Bloemendaal toch te score.
Daarna begon OG weer te voetballen en vlogen de combinaties je om de oren. Na een van die combinaties kwam Kay aan de bal en schoot met een goed schot de bal tegen de touwen. Maar het mooist werd tot het eind bewaard. Verdediger Jordy kwam voor het doel aan de bal. Hij had de keus om zelf te schieten of af te spelen aan de helemaal vrij staande Lars. Hij koos voor het laatste en Lars schoot vanaf links geweldig de bal hoog in de verre hoek! 7-1!

Een prachtig begin van de competitie en het is goed om te zien dat de jongens nu al oppakken wat ze op de training leren!

Het zou wel eens een mooi seizoen kunnen worden…………